THE GAZA STRIP - JUNE, 2007 Vertaling van het bericht van de Israëlische sectie van WILPF De Israëlische sectie neemt de laatste hartverscheurende gebeurtenissen in de Gazastrook met pijn en groeiende zorg waar. We spreken ons medeleven uit met al onze Palestijnse vrienden en ons geloof en vertrouwen dat het Palestijnse volk, dat kracht en moed heeft getoond gedurende de aanhoudende bezetting, deze zwarte dagen te boven zal komen om zich te concentreren op hun belangrijke strijd: de strijd voor een rechtvaardige en eervolle onafhankelijkheid, naast de staat Israël. De Palestijnen hebben 59 jaar lang geleden. Ze werden verdreven, hun huizen vernietigd, gediscrimineerd, verbannen en ze verarmden, maar zij weerstonden dat lijden en vermoordden elkaar niet. De vraag is: wat gebeurde er nu met hen. Anderhalf miljoen mensen worden gevangen gehouden in een klein,
onvruchtbaar gebied, afgesneden van hun landgenoten en van elk
contact met de buitenwereld, uitgehongerd door een economische
blokkade en niet in staat om hun gezinnen te voeden. Een veilige en stabiele omgeving brengt normale kinderen voort. Daarentegen is de omgeving waar sinds de bezetting door Israël de Palestijnen wonen er één waarin geweld zich vermenigvuldigt en onstuitbaar wordt. Israëlische strijdkrachten arresteerden tienduizenden Palestijnen en onderwierpen hen systematisch aan diverse soorten van marteling, zoals is gedocumenteerd door zowel Palestijnse als Israëlische onderzoeksteams,. De gevolgen van marteling strekken zich uit van het individu naar zijn leefgemeenschap. Een van de meest voorkomende problemen voortvloeiend uit marteling is dat slachtoffers zich afreageren op vrouw en kinderen, wat op zijn beurt het thuis tot een slagveld maakt. Dit fenomeen heeft een spiraal van binnenlands geweld gecreëerd. Een onderzoek onder 3000 kinderen uit Gaza heeft gevonden dat kinderen die onderworpen waren aan traumatische en gewelddadige ervaringen, blijvende psychische schade hebben opgelopen. Hun meest ondraaglijke ervaring was om te zien dat hun machteloze vaders zich niet konden verzetten als ze door de Israelische soldaten werden geslagen. Vandaag de dag zijn deze zelfde kinderen, die hun vaders slachtoffer zagen worden van arrogante strijdkrachten, gewapende mannen. De Israëlische soldaat wordt dan een model voor de jonge Palestijn. Hun taal zal de taal van de oorlog zijn en hun spel het spel van de dood. Onderzoek heeft aangetoond dat een voortdurend gewapend conflict uitloopt op wat bekend staat als chronische sociale vergiftiging, die mensen minder gevoelig en meer meedogenloos, minder rationeel en meer impulsief, minder vriendschappelijk en meer gewelddadig maakt. Een ander gevolg van sociale vergiftiging is de desintegratie en verdeeldheid die zich uit in de afname van de autoriteit van de vader en een neiging om te zoeken naar een nieuwe positieve identiteit, waarin voorzien wordt door organisaties en gewapende milities. Dit heeft veel personen vervreemd van hun leefgemeenschap. (Bron : _The Psychosocial Causes for the Palestinian Factional
War_, We houden Israël en de westerse wereld in grote mate verantwoordelijk voor de huidige crisis, omdat zij een onmogelijke en ondraaglijke situatie in Gaza geschapen hebben door het afsluiten van het gehele gebied en daarmee het scheppen van één grote gevangenis; door het onthouden van geld dat van het Palestijnse volk is en het stopzetten van de hulp die in dit gebied zo nodig is; en door hun actieve bemoeienis met de binnenlandse aangelegenheden van het Palestijnse volk door één groep in deze wedijver met de ander, te steunen. Wij roepen daarom Israël op om: |