Eindelijk is er een datum vastgesteld voor de door de VS gesponsorde gesprekken over vrede in het Midden-Oosten: 27 november 2007. De vergadering vindt blijkbaar plaats op een marinebasis in Annapolis, Maryland, maar wat is de echte agenda?
De routekaart naar vrede tussen Palestina en Israël is bekend; die werd decennia geleden vastgelegd in uitgangspunten en resoluties die met bemiddeling van de VN tot stand waren gekomen*. We hebben niet nog meer papier nodig; wat we nodig hebben is de route.
Die route leidt tot een onafhankelijke staat Palestina binnen de grenzen aangegeven in de wapenstilstandsovereenkomsten van vóór de oorlog van 1967. Die route leidt naar beëindiging van Israëls illegale bezetting van Palestijns land. Vluchtelingen kunnen die route volgen om hun recht op terugkeer aan de orde te stellen.
In plaats van een harde route naar vrede is er een harde illegale muur. In plaats van een echt pad naar vrede is er de dagelijkse verpletterende bezetting, de huisvernielingen, de steeds maar uitdijende nederzettingen, en meer dan 650 controleposten waar Palestijnen worden afgeblaft en sterven. In plaats van vertrouwenwekkende maatregelen zijn er buitenrechtelijke executies en luchtbombardementen. Er is massale militaire hulp aan één partij terwijl de hulp aan de andere partij wordt bevroren en belastinggelden worden onthouden.
Zolang de regering van de VS Israël steunt, excuseert en machtigt een muur te bouwen, land te bezetten en ’feiten aan de grond te wijzigen’ zal Condoleezza Rice niet in staat zijn een dialoog tot stand te brengen tussen gelijke partijen en te bemiddelen bij de totstandkoming van echte oplossingen voor de vraagstukken van Jeruzalem, van de vluchtelingen en hun recht op terugkeer, van de grenzen, de nederzettingen, water en veiligheid.
Voorspelling van mislukking helpen niet een klimaat te scheppen van hoop, een voorwaarde voor succesvolle gesprekken en actie. Maar als de regering Bush verwachtingen wekt en toch niet bereid is de druk op Israël te verhogen om de bezetting te beëindigen, dan riskeert hij een gevaarlijke tegenslag voor de bevolking van Israël en Palestina, voor de regio en voor onze wereld die in toenemende mate acties verduurt als protest tegen het onrecht dat de Palestijnen lijden.
Women’s International League for Peace and Freedom roept op tot:
deelname door zowel Fatah als Hamas aan de gesprekken in Annapolis, in samenwerking met Mahmoud Abbas, het hoofd van de PLO en de gekozen president van Palestina;
volledige Israelische terugtrekking uit alle sinds 4 juni 1967 bezette Arabische gebieden inclusief terugtrekking uit de Hoogvlakte van Golan en de Libanese gebieden in Zuid-Libanon, ter uitvoering van Veiligheidraad-resoluties 242 en 338, opnieuw bekrachtigd door de Madrid Conferentie van 1991, en alle andere relevante VN-resoluties;
de beloofde bevriezing van de bouw van nederzettingen, onmiddellijk gevolgd door ontwapening van alle joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en de omgeving van Jeruzalem;
Israëls aanvaarding van een onafhankelijke soevereine staat Palestina met Oost-Jeruzalem als hoofdstad;
een rechtvaardige oplossing van het Palestijnse vluchtelingenprobleem in overeenstemming met resolutie 194 van de Algemene Vergadering van de VN aangenomen op 11 december 1949, die de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen naar hun huizen garandeert, en geldelijke vergoeding voor hun bezittingen die, in overeenstemming met de beginselen van internationaal recht, gecompenseerd moeten worden door Israël, de verantwoordelijke regering;
opheffing van de belegering van de Gazastrook en het verlenen van vrije doorgang voor alle Palestijnse burgers hier en tussen Gaza en de Westelijke Jordaanoever opdat handel, werk, medische behandeling en onderwijs mogelijk worden;
bewegingsvrijheid voor het Palestijnse volk, door alle controleposten en afsluitingen binnen de Westelijke Jordaanoever op te heffen, alsmede die van Jeruzalem, met respect voor de geografische en politieke integriteit van Palestina;
de aangekondigde vrijlating van ongeveer 400 politieke gevangen voorafgaand aan de conferentie onmiddellijk te laten volgen door de onvoorwaardelijke vrijlating van alle Palestijnse politieke gevangenen in het bijzonder kindgevangenen;
ontmanteling van de Muur, die illegaal gebouwd is op Palestijns grondgebied, en van alle verdere bouwwerken zoals Israël volgens de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof verplicht is en waarvoor het de schade moet vergoeden die erdoor veroorzaakt is;
rechtvaardige verdeling van de waterbronnen tussen alle landen in de regio;
onderhandelingen om te komen tot een zone vrij van kernwapens en andere massavernietigingswapens in die regio;
stopzetten van wapentoevoer naar alle staten in de regio. In plaats daarvan inzet van menselijke en economische hulpbronnen voor het tot stand brengen van een rechtvaardige en levensvatbare vrede en wederopbouw van door oorlog vernielde gebieden;
volledige deelname van vrouwen aan conflictpreventie en -oplossing, aan onderhandeling en opbouw van democratie en een genderdimensie in verdediging, repatriëring en postconflict-wederopbouw.